Όταν έχω εσένα, μπορώ να ονειρεύομαι ξανά, ανοίγω μες στη θάλασσα πανιά, και πιάνω μες στα χέρια μου, τον κόσμο να τον φτιάξω.

Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

Καλως σας βρήκα με ενα τραγουδι

Όταν έχω εσένα
μπορώ να ονειρεύομαι ξανά
ανοίγω μες στη θάλασσα πανιά
και πιάνω μες στα χέρια μου
τον κόσμο να τον φτιάξω

Όταν έχω εσένα
μπορώ να μη βυθίζομαι αργά
τα βράδια που πληγώνεται η καρδιά
και πιάνω το μαχαίρι
το σκοτάδι να χαράξω

Κάνε ένα βήμα
να κάνω το επόμενο
αίμα μου και σχήμα
λόγος και ψυχή στο συμφραζόμενο

Όταν έχω εσένα
κοιμάμαι σαν παιδί, έχω έναν άνθρωπο
δεν φοβού κανένα
Εγώ κι εσύ στον κόσμο
τον απάνθρωπο

Εσύ κι εγώ
Όταν έχω εσένα
μπορώ να βάψω με ασήμι τη σκουριά
μπορώ να κοιμηθώ με σιγουριά
να πιάσω με τα χέρια μου
τους δράκους να σκοτώσω

Όταν έχω εσένα
αντέχω, πάω δίπλα στον γκρεμό
το ξέρω, έχω ένα χέρι να πιαστώ
κοντά μου έναν άνθρωπο
τα χρόνια μου να ενώσω

                                                Καλησπέρα σας. 



και ο τίτλος του ιστολογιου από αυτό το πανέμορφο τραγούδι, από την αξέχαστη φωνή του Δ. Μητροπανου. 
Καλώς σας βρήκα , καλώς να με δεχτείτε στην παρέα σας. Eιμαι η Γιωτα ετων 28 παντρεμενη  και με ένα γιο μόλις 7 μηνών! Είμαι από τη βόρεια Ελλάδα και συγκεκριμένα απο τη Χαλκιδική! Αλλά μένω Αθήνα στην Ελευσίνα λόγω της δουλειάς του συζύγου!  Ελάτε να κάνουμε κουβεντούλα, τι μπορεί να πει μια γυναίκα 28 χρονών μια σύζυγος μητέρα φίλη συναδερφισσα, συμφοιτήτρια, συμμαθήτρια,γυναίκα, ελάτε να τα πούμε, μέσα από την καθημερινότητα μας, από τα γεγονότα που μας περικυκλώνουν, από τα τόσα που συμβαίνουν γύρω μας.  Για κοπιάστε φίλες μου,  μέσα από δω θα ελευθερώνομαι, θα σας περιγράφω την καθημερινότητα μου με έναν σύζυγο και έναν γιο. Οι υπόλοιποι είναι μακριά μου, γονείς αδέρφια κουνιάδια,πεθερικά, συννυφάδες ,κολλητές. Από εδώ μέσα θα σας περιγράφω την καθημερινότητα μου , το τι με απασχολεί , το τι με προβληματίζει! 
Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι ότι κρατούσα ημερολόγιο, τότε {10-12 χρόνια πριν} έγραφα για το τι κάναμε στο σχολειό, με τις συμμαθήτριες μου, μετά στο γυμνάσιο με τις φίλες μου για τους πρώτους μας πλατωνικούς έρωτες με τους καθηγητές μας ή τα μεγαλύτερα αγόρια του σχολείου.
Μεγαλώνοντας  προς το λύκειο και προς τα φοιτητικά  μου χρόνια έγραφα σκέψεις αγωνίες αλλά και γεγονότα που μου συνέβαιναν, κι όλα αυτά σε ένα απλό χαρτί σε ένα απλό τετράδιο που είχε γίνει το προσωπικό μου ημερολόγιο.
πως περνούν τα χρόνια και πως εξελιθομεθα και το απλό χαρτί   έγινε τετράδιο, μετά κινητό, μετά υπολογιστής και  τέλος έχουμε φθάσει σε ένα blog .
είναι ωραίο μετά από καιρό, μετά από χρόνια να διαβάζεις πράγματα δικά σου. δεν τα ξεχνάς ποτέ και είναι παντα χαραγμένα μέσα  στο μυαλό σου .διαβάζω τα παλιά μου ημερολόγια και πίστεψτε με είναι σαν να τα    έζησα χτες.

ας αρχίσουμε λοιπόν την γραφή. 

                                       καλή σας ανάγνωση.!!!!










Πρόσφατες αναρτήσεις