Όταν έχω εσένα, μπορώ να ονειρεύομαι ξανά, ανοίγω μες στη θάλασσα πανιά, και πιάνω μες στα χέρια μου, τον κόσμο να τον φτιάξω.

Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

Η ιστορία ενός μπιζελιού

Η ιστορία ξανά αρχίζει

Πάμε να δούμε ,μαζί πως κύλησαν οι πρώτες μέρες όταν σε ανακαλύψαμε ότι εγκαταστάθηκες στην κοιλίτσα μου

6 Μαρτίου και ενώ περιμένω να αδιαθετήσω, δεν βγάζω αυτά τα σημάδια-σπυράκια  της περιόδου τα οποία τα δικά μου είναι φουσκωτά 2 -3 σπυριά με πύον κάθε φορά όταν είναι η ώρα να αδιαθετήσω.

7-3- 2017 ενώ περιμένω ακόμη να αδιαθετήσω, κοιτάω το πρόσωπο μου, για  τα περιβόητα σπυριά τα οποία είναι εξαφανισμένα

8-3-2017 ημέρα γιορτή της γυναίκας και αφού ξανά ψαχουλεύομαι κοιτάω τα χαρτιά μου να δω μήπως κάνω κάποιο λάθος στις σημειώσεις μου . Βλέπω ότι έχω καθυστέρηση 2 ημέρες. Δεν το δίνω σημασία γιατί ο Φεβρουάριος ήταν κουτσοφλέβαρος και έτσι ίσως πάω παραπίσω

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Τα πρώτα του χρυσά μετάλλια

Ο Γιάννης όσο μεγαλώνει μου αποδεικνύει πόσο σοβαρό και πειθαρχημένο  παιδί είναι για την ηλικία του. <<Ναι υπάρχουν φορές που κάπου ξεφεύγει>> αλλά όταν έχει να κάνει με τους δασκάλους του και τους προπονητές του είναι από τα καλύτερα παιδιά.
Φέτος στα 4 του χρόνια και λόγω ότι πέρυσι το καλοκαίρι σταμάτησε το κολυμβητήριο επειδή έκανε εγχείρηση αμυγδαλές κρεατάκια , έπρεπε να σταματήσει οποιαδήποτε δραστηριότητα είχε με το νερό.

 Καλά το καλοκαίρι να μας βλέπατε .. Κολυμπούσε στη θάλασσα με σκουφάκι καπελάκι και ωτοασπίδες στα αυτιά του για να μην μπει νερό.
Ταλαιπωρηθηκαμε στην αρχή ειδικά τον πρώτο μήνα, αλλά τελικά τα καταφέραμε. Είχαμε συνηθίσει στην εικόνα αυτή. 

Τον Σεπτέμβριο αφού επιστρέψαμε στις βάσεις μας και άνοιξαν και τα σχολεία έπρεπε να ξεκινήσει  μια καινούργια δραστηριότητα, γιατί το κολυμβητήριο θα αργούσε πολύ μέχρι να το ξανά συνεχίσουμε... <<ένα επτάμηνο απόχη μας είπαν>>

Έτσι αφού ρώτησα έμαθα αποφασίσαμε να πάμε πολεμική τέχνη. Δεν δυσκολεύτηκα καθόλου . Διάλεξε το κουν φου που υπάρχει και στη πόλη που μένουμε
Αρχικά ξεκίνησε διστακτικά και φοβήθηκα ότι δεν θα του αρέσει, γιατί εκεί έχει περισσότερη πειθαρχία και υπακοή , σε σχέση με το κολυμβητήριο που τα πράγματα είναι πιο χαλαρά.
Τελικά του άρεσε τόσο πολύ που μου ζητάει κάθε μέρα να πηγαίνει στο μάθημα.
Ένα μίση μήνα μετά αφού ξεκίνησε έκανε την πρώτη επίδειξη στη γιορτή της χριστουγεννιάτικης γιορτής του σχολείου μας και μετά από 15 ημέρες
πήρε την πρώτη άσπρη ζώνη και η χαρά δεν περιγραφόταν. Για εμάς τους γονείς αλλά και για τον ίδιο. Γιατί είναι μια μικρή επιβράβευση όλο αυτό.

Πρόσφατες αναρτήσεις