Όταν έχω εσένα, μπορώ να ονειρεύομαι ξανά, ανοίγω μες στη θάλασσα πανιά, και πιάνω μες στα χέρια μου, τον κόσμο να τον φτιάξω.

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Τα πρώτα του χρυσά μετάλλια

Ο Γιάννης όσο μεγαλώνει μου αποδεικνύει πόσο σοβαρό και πειθαρχημένο  παιδί είναι για την ηλικία του. <<Ναι υπάρχουν φορές που κάπου ξεφεύγει>> αλλά όταν έχει να κάνει με τους δασκάλους του και τους προπονητές του είναι από τα καλύτερα παιδιά.
Φέτος στα 4 του χρόνια και λόγω ότι πέρυσι το καλοκαίρι σταμάτησε το κολυμβητήριο επειδή έκανε εγχείρηση αμυγδαλές κρεατάκια , έπρεπε να σταματήσει οποιαδήποτε δραστηριότητα είχε με το νερό.

 Καλά το καλοκαίρι να μας βλέπατε .. Κολυμπούσε στη θάλασσα με σκουφάκι καπελάκι και ωτοασπίδες στα αυτιά του για να μην μπει νερό.
Ταλαιπωρηθηκαμε στην αρχή ειδικά τον πρώτο μήνα, αλλά τελικά τα καταφέραμε. Είχαμε συνηθίσει στην εικόνα αυτή. 

Τον Σεπτέμβριο αφού επιστρέψαμε στις βάσεις μας και άνοιξαν και τα σχολεία έπρεπε να ξεκινήσει  μια καινούργια δραστηριότητα, γιατί το κολυμβητήριο θα αργούσε πολύ μέχρι να το ξανά συνεχίσουμε... <<ένα επτάμηνο απόχη μας είπαν>>

Έτσι αφού ρώτησα έμαθα αποφασίσαμε να πάμε πολεμική τέχνη. Δεν δυσκολεύτηκα καθόλου . Διάλεξε το κουν φου που υπάρχει και στη πόλη που μένουμε
Αρχικά ξεκίνησε διστακτικά και φοβήθηκα ότι δεν θα του αρέσει, γιατί εκεί έχει περισσότερη πειθαρχία και υπακοή , σε σχέση με το κολυμβητήριο που τα πράγματα είναι πιο χαλαρά.
Τελικά του άρεσε τόσο πολύ που μου ζητάει κάθε μέρα να πηγαίνει στο μάθημα.
Ένα μίση μήνα μετά αφού ξεκίνησε έκανε την πρώτη επίδειξη στη γιορτή της χριστουγεννιάτικης γιορτής του σχολείου μας και μετά από 15 ημέρες
πήρε την πρώτη άσπρη ζώνη και η χαρά δεν περιγραφόταν. Για εμάς τους γονείς αλλά και για τον ίδιο. Γιατί είναι μια μικρή επιβράβευση όλο αυτό.


Την Κυριακή στις 5 Μαρτίου κατέβηκε στους αγώνες στον 6 Διεθνές και 12 πανελλήνιο πρωτάθλημα πολεμική τέχνη στον Λαγκαδά
Πρώτη φορά θα αγωνιζόταν σε τόσο πολύ κόσμο. Όμως η εμπειρία ήταν δυνατή. Δεν ζεις και  κάθε μέρα τέτοιες στιγμές. Είναι μοναδική εμπειρία και απερίγραπτα τα συναισθήματα



Έτσι σε ένα στάδιο που είχε γεμίσει από αθλητές από όλη την Ελλάδα διαγωνίστηκε και ο Γιάννης φυσικά ανάλογα με την ηλικία του και την ειδικότητα του.
Πήρε την καλύτερη βαθμολογία από την  σχολή του 7.8 και οι 3 κριτές τον βαθμολόγησαν αλλά και στην θέση μάχης κατέκτησε την πρώτη θέση. Πήρε 2 χρυσά μετάλλια. Η πρώτη του συμμετοχή στέφθηκε με επιτυχία.  Όση ώρα έκανε την επίδειξη  εγώ πάλι ήμουν με ένα δάκρυ στα μάτια έτοιμο να κυλήσει στο μάγουλο μου.

Πόσο χάρηκε ο μικρός για αυτά τα μετάλλια δεν λέγεται...


 Τον Μάιο θα κατέβει στο παγκόσμιο. Τέτοιες εμπειρίες και τέτοιες στιγμές δεν την ζεις κάθε μέρα. 


 Ελπίζω μωρό μου να σου μείνουν βαθιά χαραγμένες όλες αυτές οι σκηνές και οι εμπειρίες. Έτσι χαρούμενος να είσαι πάντα και εμείς περήφανοι για σένα. 



Με αγάπη 

Η μαμά σου


Γιώτα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ευχαριστώ για την επίσκεψη !

Πρόσφατες αναρτήσεις